Dag 4: Van boerenpub tot roodborstje – Op bezoek bij Clarkson en de Robins

Van boerenpub tot roodborstje – Op bezoek bij Clarkson en de Robins

Dag 4: Donderdag 24 juli 2025

Vandaag namen we afscheid van Wales. Geen Royal Welsh Show meer. Het was tijd om de grens weer over te steken naar Engeland.

Na een rustig ontbijt begonnen we met opruimen. Loek had de logistiek, zoals altijd, volledig onder controle: koffers, tassen, kinderwagen, alles kreeg weer een plekje in de auto alsof het een puzzel was die hij al duizend keer had gelegd.

Rond halverwege de ochtend vertrokken we. De rit naar onze volgende bestemming duurde zo’n 2,5 uur, inclusief wat sanitaire stops en een tankbeurt. Ons doel: Burford, een charmant Engels plaatsje in de Cotswolds én de thuisbasis van een wel heel bijzondere pub.

We waren onderweg naar The Farmer’s Dog, de pub van niemand minder dan Jeremy Clarkson. Bekend van zijn hilarische en chaotische boerenleven in de serie Clarkson’s Farm (Prime Video). In seizoen 4 opent hij deze pub, en dit wilden we natuurlijk zelf beleven.

Een tafeltje reserveren was onmogelijk — die zaten al wekenlang vol — maar gelukkig stond de iconische Grand Tour-tent in de tuin, als alternatief. En daar mochten we zó naar binnen, nou ja… na een behoorlijke wachtrij. Maar de sfeer was geweldig. Op het terrein kon je eten bestellen, Hawkstone-bier proeven, lokale streekproducten kopen en natuurlijk rondsnuffelen in de gift shop met Clarkson-merch.

We zochten een plekje aan een van de picknicktafels in de enorme tuin van de pub — een zee van gras, gezellige drukte en overal mensen die genoten van het eten, het zonnetje en het uitzicht op het platteland. We bestelden hamburgers, patat, kebab en voor Loek een Hawkstone lager. Alles smaakte zó goed. Simpel eten, maar precies waar we zin in hadden. 

Alsof dat nog niet genoeg was, kwamen we Alan tegen: Jeremy’s trouwe aannemer uit de serie. We maakten een praatje, hij was supervriendelijk en uiteraard gingen we met hem op de foto. Een onverwachte kers op de taart.

Daarna reden we verder naar ons volgende overnachtingsadres in Swindon, op ongeveer 40 minuten rijden. Ons huisje ligt aan een rustige, doodlopende straat met nette huizen, het soort buurt waar je je buren nog kent en een kopje suiker komt lenen, of in ons geval een aansteker voor het fornuis. 

Na het uitpakken gingen we boodschappen doen bij een Tesco Extra. Wat een winkel! Alles is er grootser en uitgebreider dan we gewend zijn. Voor wie houdt van buitenlandse supermarkten (en ja, dat zijn wij): pure verwennerij.

Terwijl wij in de supermarkt ons geluk niet op konden, was Loek met de kinderen naar het Swindon Town Football Club-stadion gewandeld, dat pal naast de Tesco ligt. De club heeft de bijnaam The Robins, een knipoog naar het roodborstje dat ook in hun logo prijkt.

’s Avonds kwamen we allemaal weer thuis, waar we samen spaghetti kookten en lekker aan onze eigen keukentafel aten. Geen pub van Clarkson vandaag, maar wel gezellig, warm en vertrouwd.

Morgen staat de lange rit naar huis op het programma. Maar vandaag… vandaag was er eentje om met een glimlach op terug te kijken.